De Facebook fanpagina van thee.nl is interessant. Terwijl het aantal fans (rond de 1800 op dit moment) gestaag verder groeit, groeit ook het aantal reacties wanneer er vragen of stellingen geplaatst worden. Ditzelfde zien we gebeuren op twitter, alwaar @thee nu ook 900 volgers heeft.
De schare fans is een prachtig gemêleerde afspiegeling van de Nederlandse bevolking, zeer gevarieerd in leeftijd, interesse en woonplaats. Dat zorgt ervoor dat we steeds meer inzicht krijgen in hoe thee aangeschaft, gedronken en ervaren wordt. Zo ook leren we meer over wat er IN de thee gebruikt wordt.
Toch enigszins schokkende gewaarwording is dat de gemiddelde Nederlander zijn of haar thee behoorlijk zoet drinkt. Met wat meer kennis over thee, maar vooral als je een paar keer echte kwaliteit geproefd hebt, is het wel duidelijk waarvoor alle suiker, honing of zelfs zoetjes (jekkie!) nodig zijn. Het gaat weer terug naar de kern, maar Jan Modaal is mindere supermarkt thee gewend, waarbij bovendien verkeerd is aangeleerd hoe deze gezet dient te worden… mocht je de moeite nog willen doen.
Zolang de kleine en kortstondige moeite voor een ècht overheerlijke kom thee achterwege gelaten wordt, zal het aanmodderen blijven en zal bitterheid gecompenseerd worden.
Je kan je dus afvragen of het probleem in de zoetigheid zit of in de consument… 
Hoe ervaren jullie dit? Zien jullie zoetmakers als kwaliteitsverdoezelaars?
Feit is dat de losse thee verkopers in ons landje meer en meer aandacht en klandizie krijgen, zowel online als offline. Betjeman & Barton, Simon Lévelt en bijvoorbeeld de Tea Bar in Amsterdam zijn namen die steeds sneller genoemd worden als er over thee gesproken wordt. Zeker als het gaat om het cadeau geven van thee, wordt sneller gegrepen naar losse thee, mooi verpakt, eventueel met elegante accessoires.